|
|
Tuesday, November 4th, 2008
| |
10:02 pm - Jij bent daar, en ik hier
|
Langzaam vervaag je in een soort herinnering van toen. Je bent er geweest,maar inmiddels als een herinnering van toen. De tranen zijn opgedroogd en het verleden krijgt een mooiere glans. Er wordt gezegd dat alleen de mooie momenten overblijven als je denkt aan het verleden. Ik begin daar in te geloven, misschien dat ik daarom mezelf heb tegengehouden contact te zoeken. Zoals het begon in Alkmaar, in de wijk Daalmeer. Er was niets, geen bezit, geen geld en zo zagen wij elkaar na 14 jaar weer terug. 28 december is het 13 jaar geleden. We hebben elkaar 12 jaar mogen meemaken, en toen was het voorbij. De vragen die er waren zijn inmiddels beantwoord en hebben mij rust gegeven. Vragen als waarom en hoe heb je het kunnen doen zijn geen vragen meer maar een antwoord op de afgelopen 13 jaar. Het verleden zet door in het heden. Hoe meer je er tegen verzet, hoe meer je ermee geconfronteerd wordt. Was het eerst woede, nu is het medelijden wat overblijft. Mijn gedachten gaat uit naar hem. 3 kinderen, hij ziet ze geen van allen. En daar ben je dan vader voor geworden.
Toch blijven er twee vragen over. Hoe heeft het zover kunnen komen en hoe heb je het zo door je vingers kunnen laten glijden.
|
|
|
| Tuesday, April 17th, 2007
| |
10:13 pm - Zo ist leven
|
Het zijn van die eye-openers als je even stil staat. Je gedachtes gaan een kant op, misschien wel naar het verleden, naar de toekomst of juist naar dat moment. En ineens zie je daar waar je nu staat. Misschien wordt je dol van geluk, je ziet het even niet zitten of je weet het even niet. Dat je je beseft waar het leven je gebracht heeft. Hoe belangrijk de mensen om je heen zijn, je eigen positie in deze wereld.
De stap die ik genomen heeft om de relatie met mijn lief te verbreken was er een met grote gevolgen. 2 Mannen in mijn leven hebben hun betekenis langzamerhand verloren. Ik ben tot inzichten gekomen waar ik lange tijd blind voor ben geweest. Er is geen man in mijn leven die mij bezig houdt. Bijzonder, sinds ik mij kan herinneren was er geen dag dat minstens 1 man in mijn achterhoofd aanwezig was. Het had gevolgen voor mijn bewegingen, kleding en gedrag. Nu is het enige gezelschap die ik met mezelf meedraag mijzelf. De beslissingen zijn van mijn kant gemaakt, niet door de ander en dat is het grote verschil. Maar misschien heb ik wel diegeen geweest die de beslissingen altijd al heeft genomen. Een verstand/gevoel kwestie.
Het gevoel van geluk komt elke dag over mij heen. Een bijna constant gevoel van tevredenheid over mijzelf en mijn omgeving. Geen gevoel van eenzaamheid of het gevoel dat ik "iets moet doen" als ik op dag drie nog steeds thuis zit 's avonds. Omdat het niet hoeft, omdat ik er zelf voor heb gekozen waar ik mij het gelukkigst bij voel.
Ik mis mijn liefste. Blijkt normaal te zijn en dat het vanzelf overgaat. Het is geen gevoel waar ik vanaf wil. Omdat ik weet dat het te maken heeft met de ontwikkeling die ik doormaak. Ik heb ingezien dat mogelijkheden waren om de relatie te redden, maar daar was ik blind voor. Egoïsme was waar ik op dreef. Het betekend niet dat ik terug zou willen naar hem toe. Het opent ogen op zwaktes waar ik niet eerder zicht op heb gehad.
Mijn sterke kanten drijven steeds meer naar boven omdat ik in staat ben ze te erkennen. Hierdoor ben ik bereid mijn zwaktes te accepteren waardoor ze voor mij beter te hanteren zijn. Teleurstellingen bij fouten worden minder omdat ik weet dat ik weer verder moet en het enige wat ik kan is ervan te leren. Hierdoor gaat energie meer zitten in positieve zin dan stil te blijven staan bij dat wat er mis ging. Mijn intuitie heeft een belangrijke positie gekregen. Mij is bewezen dat elke "misstap" die ik in mijn leven heb begaan berust op het niet volgen van diezelfde intuitie.
Al met al is het een beslissing geweest die tot gevolg heeft dat ik hier zit in mijn mooie kleine appartement met een lieve kat op mijn schoot. Ach het is zo gegaan en ik ga weer verder met waar ik gebleven was. Wauw....
|
|
|
| Wednesday, January 18th, 2006
| |
3:08 pm
|
Gesprek gehad met mijn stagebegeleider en barry, confronterend maar effectief.
Belangrijke punten voor mezelf om te gaan verbeteren zijn:
- lef hebben en niet opdrachten vooruit schuiven omdat ik bang ben dat ik het niet kan.
- gevolg geven aan afspraken. Opschrijven en vervolgens ook nakomen. Niet vooruit schuiven, drempel wordt dan alleen maar groter.
- Doorzetten en niet zodra het iets te moeilijk wordt en dan maar opgeven!!!
- Niet zeiken als ik iets moet doen wat ik niet leuk vind om te doen. Gewoon doen!
- Niemand is perfect, ook ik niet!
- verantwoordelijkheid nemen en niet afschuiven
- Niet meer de nadruk leggen op wat ik niet kan....juist wel op wat ik wel kan.
- negatieve karaktereigenschappen niet gebruiken als excuus!
- meer letten op mezelf en niet op anderen, zij leven ook gewoon hun leven.
- Angst overwinnen en gewoon initiatief nemen, als er dingen fout gaan dan gaan ze maar fout. Maar dan wel leren van je fouten en die willen verbeteren. Doe ik dat niet dan moet ik van mezelf accepteren dat ik daar niet van had willen leren.
- Niet meer mijn kop duizend keer stoten voordat ik er iets mee ga doen. Doe wat aan de dingen waar ik mee zit...of accepteer ze.
En er zit nog veel meer in mijn hoofd...
|
|
|
| Monday, January 16th, 2006
| |
9:47 pm - Een nieuw tijdperk
|
Er gebeurt te veel, te snel in zo'n kort tijdsbestek. Pap gevraagd om mij te erkennen en vervolgens vliegt alles aan me voorbij. Opeens volgt alles zich op en sta ik om me heen te kijken alsof ik geen idee heb dat ik besta. Vandaag kreeg ik de waarheid te horen die op zich had laten wachten...te wachten op het moment dat toch al veel veranderd voor me.
Mijn begeleider kwam met de feedback dat hij dacht dat de juridische wereld misschien toch niet is wat ik zoek. Ligt het nu aan mij of heeft iedereen om mij heen het idee dat ik alles verkeerd aanpak. Het meest wrede eraan is dat ik niet verbaasd was. Pijn deed het wel, ik wil het niet horen van een ander. De hele stage heeft mij veel energie gekost, te veel op mijn tenen gelopen en er ging zoveel niet zoals het had moeten gaan. De klik kwam maar niet, die flow, die drang. Ik heb iedereen voorgelogen, altijd gezegd dat het geweldig was en leuk. Om nu wel eerlijk te zijn het was zeker een uitdaging en ik heb ontzettend veel geleerd, misschien meer van mezelf dan de juridische kant van het verhaal. Weet je wat ik nu eigenlijk wil...3 dagen secretaresse zijn en de rest in de doka spenderen, foto´s maken, en er alles van willen leren.
MAAR GODVERDOMME DAT HEEFT MIJ WEL 6 JAAR MOETEN KOSTEN!!!!!!!!! En heel veel studieschuld....
Zou dat het gevoel zijn geweest die knop die langszaam om werd gedraaid daar in Zandvoort afgelopen zondag. Kel had het over een filosoof, die kwam met de opmerking dat het goed is om ambities te hebben maar hou wel de lat zo hoog dat je hem kan grijpen. Als ze te hoog worden gelegd ga je aan jezelf voorbij.
Ik denk dat het met mij hetzelfde is gegaan. De ogen worden pas echt geopend als iemand uit het vakgebied datgene zegt wat je onbewust eigenlijk al weet maar niet durft uit te spreken. Er waren zoveel tekens die het mij vertelde. Die moeite die het mij koste om mij te concentreren op droge wetteksten. binnen 5 minuten was ik al ergens anders met mijn hoofd. Dagen duurde het mij om tot een conlusie te komen, het kwam allemaal steeds weer te laat.
Die druk die ik voel, anderen en mezelf te willen overtuigen dat ik slim en intelligent ben. Nog anderhalf jaar doorzetten en dan verder zien wat de toekomst brengt. Ik heb toch altijd gezegd, doe waar je gelukkig van wordt. Ik zou toch eens moeten luisteren naar mijn eigen advies. Wanhopig ben ik ervan, al 6 jaar bezig met het vinden van een studie waar ik me helemaal in kan vinden. Het gekke ervan is dat ik echt dacht dat dit was wat ik wilde, en dat was ook echt zo. Maar ik heb de eigenschappen niet van een jurist. Niet het geduld, de zelfdiscipline, niet die drang om tot het gaatje te gaa iets uit te zoeken. Op mijn opleiding was Evelien die het steeds opving waar het bij fout ging. Ik zocht en zij schreef. Perfecte combi, maar op mijn stage ben ik door de mand gevallen en werd ik geconfronteerd met mijn onkunde. Misschien zijn stage daar ook voor...en ik ben blij er nu achter te komen. Dit betekend niet dat ik ermee ga stoppen, zeker niet. Ik leer daar zoveel op mijn opleiding. Juridische kennis van zaken hebben kan nooit kwaad. Er zit alleen een behoorlijk prijskaartje aan vast....
Misschien dat ik alsnog Rob achterna ga...de media en vormgeving kant op. Dat mijn jaar op zo´n manier moest beginnen. Misschien begint nu een nieuw tijdperk waarin ik voor mezelf ga kiezen. Gewoon weer verder gaan en er niet te lang bij stilstaan.
|
|
|
| Friday, January 13th, 2006
| |
1:15 am - Zomaar wat vragen....
|
|
In welke zin ben je goed bezig? Ben je voor mijzelf bezig of toch voor het plezier van anderen? Wanneer is het een eigen keuze, of word je toch altijd beïnvloed door anderen? Wat is volwassen zijn en wat is eigenlijk de definitie van dit woord? Is er überhaupt een definitie? Is er überhaupt een definitie van al hetgeen om je heen? Is het zo dat mensen niet alleen binnen klassen maar ook binnen leeftijdscategorieën men een scheiding maakt? Dat het eigenlijk om elk facet van een mens erom gaat om te worden gescheiden in groepen. Niet alleen om het uiterlijk, kleur, geloof, IQ, cultuur, kunst, muziek, familie, herkomst, geld, beroep, maar ook de leeftijd, je lichaam, gewicht, uiterlijk, je spraak, je voorkomen? Of zijn er mensen die daar niet om geven? Bestaan deze mensen eigenlijk wel of liegen zij zichzelf voor? Geloof jij in het goede van de mens of maak jij ook een scheiding?Is het zo dat je vrienden kiest om datgene wat jij niet hebt, juist bewonderd in die ander? Of is het zo dat je juist mensen om je heen wilt die hetzelfde zijn? Heb je daar eigenlijk wel een keuze in? Gaan bepaalde dingen niet gewoon zoals ze gaan, zonder dat je er eigenlijk bij stil staat? Hoe vaak gebeurt dit dan eigenlijk als daar echt sprake van is? Hoe vaak ga jij eigenlijk je gevoel achterna, of is het meer je verstand die het voor het zeggen heeft? Hoe slecht of goed is het om je gevoel achterna te gaan? Waarom lijkt het alsof het verkeerd is om ongeremd te reageren, tot actie te komen? Hoe is het om iedereen te willen plezieren, is dat niet een misvatting? Hoe is het dan om dat juist niet te willen, ben je dan ergens bang voor? Is het niet zo dat iedereen wel ergens een trauma aan overhoudt? Mag je dit dan gebruiken om jezelf te verklaren? En waarom doen mensen dat dan, als excuus voor hun gedrag of om aandacht te krijgen? In hoeverre is je verleden een invloed op je bestaan nu? Waarom nemen mensen überhaupt kinderen? Is dat een egoïstisch besluit of wil men echt mensen op deze wereld zetten voor het goede doel? En welk doel is dit dan? Wanneer kiezen mensen om een relatie aan te gaan? Komen mannen inderdaad van mars en vrouwen van venus? Zijn zij zo verschillend of houden we onszelf voor de gek? Houden we onszelf eigenlijk voor gek, of juist niet?
|
|
|
| Tuesday, January 10th, 2006
| |
11:16 pm - alleen maar keiharde woede, haat...
|
|
Als ik toch kon krijgen dat geen wat ik werkelijk wil. Waarom denk ik toch meer te willen dan ik krijgen kan. Altijd meer of is dat een misverstand? Mijn woede is aan de oppervlakte gekomen en het kan geen kant op. Het wordt alleen maar groter en straks ontploft het en komt het aan als een atoombom waar ik later spijt van ga krijgen. Of misschien niet, is het juist nu nodig om het te uitten omdat het nooit eerder op de oppervlakte is geweest. Zo ontzettend kwaad heb ik mij nog nooit gevoeld, zoveel gevoel, dwars door alles heen dat ik opeens ga janken op mijn fiets. Zoveel haat, ik had niet verwacht het in mij te hebben. Zou men denken dat ik streng ben, snel boos ben? Ik ben nooit boos, meer geïrriteerd en daar houdt het dan mee op. Dat een gesprek daar op straat in Dordrecht tot zulke proporties, tot zulke beslissingen zou komen. Hij zou eens moeten weten, dat gaat hij ook. Wanneer weet ik niet maar er komt een moment dat ik hem alles ga vertellen wat er in mij woekert aan haat, kwaadheid en woede. Gesprekken gaan er door mijn hoofd onvoorstelbaar en een pijn dat gaat doen als ik het daadwerkelijk ga uitspreken. De rollen zijn nu omgedraaid, nu ben ik diegene die de waarheid gaat zeggen. Opnieuw zal hij geconfronteerd worden met zichzelf en zijn omgeving, geen medelijden meer, hij zal het gaan voelen en ik zal niet omkijken. Ik voel mij zo ontzettend onbegrepen, niemand kan zich voorstellen om afgewezen te worden zoals bij mij is gebeurd. Helemaal niemand. Voor een keer denk ik aan niemand anders en is nu even alleen ik aan de beurt. Er moet een streep worden gezet als het gaat om dit onderwerp, nu is het moment. Misschien wel een moment van vaarwel…
|
|
|
| Tuesday, November 1st, 2005
| |
12:35 pm - een deel van meer te komen
|
Het stoplicht staat op rood, mijn hart lijkt zijn weg te vinden naar mijn keel. Alsof mijn hals denkt ijn hart te kunnen bedwingen het voelt alsof ik stik. Groen, ik schrik en zet vervolgens mijn voet verkeer op de trapper. Deze schiet weg en de trapper schraapt langs mijn blote been. Damn it, ik raak nog meer in de stress al was het een paniekaanval. uiteindelijk vinden mijn voeten waar ze naar zochten en bevind ik mij richting de Apollohal. Maar in plaats links af te slaan om mijn fiets te parkeren bij de ingang rijd ik rechtdoor. De brug over naar de churchillaan, stel dat hij langs komt, rijdt en hij mij ziet?
Voor de zoveelste keer probeer ik mijn kalme ik terug te vinden. Het lijkt wel alsof ik dat niet wil mijn kop raast door, ik ben bang. Dat vraag ik dus al 5 jaar af. Hoe is het mogelijk bang te zijn voor hem? Scenario's te over, ik zou er 100 films van kunnen maken , ik heb het zelfs een keer overwogen. natuurlijk te laf om ook maar een leter op papier te zetten. Het verhaal van mijn gezin eerst, vinden mensen waarschijnlijk ook interssanter. want wat is er interessant aan het verhaal van een meisje die al 5 jaar smacht naar een jongen? Cliché, puberaal, impulsief en bleh.
Ik ben alweer voorbij en draai een rondje om de churchillaan om mijzelf toch weer naar de apolohal te sturen. Daar wacht namelijk iemand die mij nooit meer kwijt wil raken. emand die zich realiseerd wat de risico's zijn om met mij in zee te gaan. De apollohal is vernieuwd en machtig mooi met zijn vernieuwde ramen waardoor je alleen de baskets kan zien. Mijn platte schoenen waren beter geweest, nu lijkt het alsof ik een enorme reus bent die dreigend de hal binnne komt lopen. Ik haat dat, mensen die mij horen. Ik haat dat ik zo hard lach dat mensen wel moeten denken dat ik niet normaal ben. En zo haat ik nog en hele waslijst van mezelf. Ben ik niet meer bijzonder van, iedereen om mij heen heeft zo'n waslijst. Ik moet niet zeuren, at zeg ik dan zo'n 20 keer per dag. Verderop rend hij hard met de jongens mee, hij vangt en mist helaas. De volgende keer is het wel raak, vuisten van blijdschap. Ik voel me trots en gelukkig als ik hem zie spelen. Ons geluk is steeds meer aan het groeien.
Zijn naam flits minstens één keer per dag door mijn hoofd.
|
|
|
| Wednesday, September 28th, 2005
| |
1:41 pm
|
|
| Saturday, September 3rd, 2005
| |
12:28 am - Katherina
|
Letterlijk tranen in mijn ogen. Ik blijf het nieuws erover volgen, wil alles weten. Waarom nu wel en niet als het gaat om azië, afrika of een land dat niet ligt in het westen van de wereld. Zo kwaad, verdrietig dat dit gebeurt in het rijkste, invloedrijkste land van de wereld. Kleine kinderen worden verkracht en vermoord, mensen van alle leeftijden sterven aan de dorst en de honger. Ik kan mij geen voorstelling maken wat daar gebeurt zowel in New Orleans centrum als in de Superdome. Hoe kan dit for God Sake!
Hoe kan je 80 miljard steken in een oorlog ver weg en niet eens voor je eigen mensen zorgen in je eigen fucking land? Ik hoor nog steeds de stem van de burgemeester in wanhoop en woede sprekend over de steun die zo hard nodig is maar niet in gang wil komen. Als dit wel gebeurt dan is het een fractie wat daadwerkelijk nodig is. De reparatie van de dijk die gebroken is kan tussen de 35 en 80 dagen duren voordat alleen al dat probleem is opgelost. En wie worden het hardst getroffen, ook in dit zogenaamde geweldige land, juist de arme, zwarte bevolking. Al vorens de orkaan uberhaupt langs was gekomen werden al vraagtekens gezet wat er moest gebeuren met de mensen die niet weg konden, omdat ze geen auto hebben, geen creditcard en bij niemand buiten de staat terecht konden. Ziehier dit is wat er gebeurt. Werkelijk onbegrijpelijk. Hier in Nederland, werden wij geprezen om onze directe aanpak wat betreft de overstroming in limburg een paar jaar geleden. Iedereen over de hele wereld sprak erover, of in ieder geval waren er talloze tv reporters. Natuurlijk is deze ramp niet te vergelijken met wat er toen is gebeurt in ons land. Maar 5 dagen wachten om eindelijk dan toe te geven hulp te bieden. Bush heeft nu geen terrosisten om de schuld af te schuiven het gaat hier om een orkaan die een klein deel van amerika eeft verwoest. En ja wat moet je dan als president die al zijn maschappen in Irak heeft gestationeerd? In New Orleans is een oorlog bezig, letterlijk. NIEMAND kan de straten op zonder bewaking en zonder wapens. Mensen komen aan eten en drinken door dit te kopen bij bendeleden die de stad hebben veroverd. Je zag het in de jaren '70 toen New York zonder stroom zat, de nacht werd van de plunderaars, verkrachters en de moordenaars. Het is een reactie die hoe raar het ook klinkt normaal is. Waar de macht ligt te wachten daar wordt het gehaald. De politie is met te weinig mankracht en durft niks uit te halen, wat begrijpelijk is. Militairen kunnen weinig uithalen omdat het water het werk onmogelijk maakt. Vanuit alle hoeken kunnen schoten vallen, wat moet je dan als militair in een bootje? En straks? Als het water weg is en de rust beetje bij beetje is wedergekeerd, dan wordt het puinruimen en opbouwen. En al die tijd zullen tienduizenden mensen zonder een dak boven hun hoofd zitten met de zinderende hitte, zonder airconditioning. Het is ongelofelijk, het dodental zou kunnen oplopen tot boven de tienduizend. Misschien een idee om ook de oorlog te verklaren tegen het milieu, misschien dat Bush daar mee weg kan komen?
|
|
|
| Monday, August 15th, 2005
| |
8:14 pm
|
Wat is er gaande? Een verschuiving? Is dit misschien het keerpunt in iets wat al zolang daar heeft gelegen. Pieken en dalen met ondergrondelijke gevoelens die nooit de opppervalkte bereiken. Je ziet het gebeuren en doet er niets aan. Het bevalt, eindelijk gebeurt datgene waar je al zolang hebt uitgekeken sinds het besef was doorgedrongen. Het was alleen toen niet binnen handbereik, nu ligt het voor je. Maar ben je er sterk genoeg voor, kan je het aan? Of raak je weer in verwarring en wil je alles houden zoals het was? Je hebt er geen grip op, het gebeurt. Die grip wordt uiteindelijk veroorzaakt door een groeiende verstandshouding, met begrip van anderen. Daarna gaat het eigenlijk vanzelf. Je bent niet eenzaam in deze strijd. Waarom kan het niet op een normale manier? Of is dit wél normaal? Sta jij daar, ben jij daar? Is het het waard? Kan het ook gewoon uitblijven, dat er geen gewonden vallen. Dat is onvermijdelijk of het nu aan jou ligt of niet. Dit is het leven die aan je voorbij trekt. Zie je het niet ook bij andere mensen die zichzelf dan toch hebben gevonden? Dat kan je niet zeggen, het stopt niet. Verhoudingen veranderen, ondanks dat je ervan overtuigd bent dat het altijd zo zal blijven. Toch zijn ze in de loop van de tijd veranderd. Was het niet die persoon die het het meest liet blijken? Dat het zo niet verder kan, dat er iets moet gebeuren. Het is niet te accepteren, het irriteerd, het kruipt. Het is gemeen, het doet mensen pijn. Je zou het niet willen, je wilt het wel omdat je weet dat daardoor alles veranderd zoals het het liefst zou willen zien. Heeft men niet in je omgeving gewaarschuwd. Stemmen uit het verleden gaan aan je voorbij die het al ver van te voren zagen aankomen. Genegeerd, weggestopt, ze verfoeid. Nee het kon toch niet zo zijn? Je wist het wel maar je wilde het niet toelaten.
Laat het aan je voorbij gaan dan komt alles goed.
|
|
|
| Thursday, August 11th, 2005
| |
9:56 pm - hej hallo!
|
We beginnen in een soort ritme te komen naarmate de werkdagen voorbij vliegen. Tom heeft weer een baan voor 4 dagen, daar waar hij al eerder aan het werk was gegaan. Ze hadden opeens meer geld binnen gekregen en hadden het geweldige idee gekregen Tom een baan voor 4 dagen aan te bieden met een contract voor 2,5 jaar. Die twijfels waren dus ongegrond. Het geeft mij een zeer prettig idee om iemand naast me te hebben die dat werk doet waar hij zich in kan vinden. Gelukkig ook voor 4 dagen. Ik ging al om me heen kijken naar meer ambitieuse mannen. Ja ik weet het, het is niet goed te praten en verkeer om te zeggen. Ach laat ik maar zeggen dat ik blij ben voor ons tweeën. De hele sfeer in huis is ook behoorlijk verbeterd, niet dat het slecht was. Onze relatie heeft er zeker niet onder geleden, maar ons sexleven is er op vooruit gegaan. Het geeft een voldoening om te werken, een soort van doel te hebben. Je moet het eens meemaken dat jezelf of je partner werkeloos is. Het is niet geweldig. Al is alleen al omdat je zelfvertrouwen een behoorlijke knal krijgt. We hadden het geluk dat we nog niet zover zijn dat we kinderen hebben, of een huis hebben gekocht op basis van onze inkomsten. Geldproblemen hebben we nooit gehad en we hadden elkaar zonder scheurtjes. Onze katten moeten er straks maar aan wennen dat ze minder aandacht zullen krijgen overdag. Dat overleven ze wel denk ik.
Bij mijn nieuwe baan (voor een maand) ben ik lekker aan t flirten met Gijs. 9 dagen ouder dan Tom en een best lekker ding. We zijn allebei bezet dus dat maakt het gewoon lekker luchtig. Hij lijkt veel op Ger. Alleen laat Gijs meer zijn onzekerheden en gevoelens zien. Hij is grappig zoals hij probeert zo zakelijk mogelijk over te komen. Maar als de dag zo voorbij gaat gebeurt het elke keer weer dat hij los komt. Moeilijk uit te leggen. Maakt dat ik meer zin heb om naar m'n werk te gaan. Want daarnaast is het nou niet echt opwindend. Een beetje advocatenkatoren belen om te vragen wat zij vinden van arbitrage. Alsof advocaten daar hun tijd voor willen vrij maken! NOT! Ach we hebben zo eens in de 15 telefoontjes raak en dan ook goed raak. Dan verwijzen we ze naar Felix zodat er weer een breder netwerk wordt opgebouwd. Felix en Gijs zijn zo'n beetje de bazen. Maar ik blijf de stage bij Bureau voor Rechtshulp toch leuker vinden. Waar ik veel mag uitzoeken en bijzonder veel leer. Ze zijn ook tof, mijn advocaten Barry en Anna. De ene keer gaat het over windmolens dan wer over saneringen of kapvergunningen. Verbazingwekkend wat voor een besluiten en wetgeving daarbij komt kijken. Bestuursrecht en milieurecht zijn gecompliceerde rechtsgebieden, dat kan ik je wel vertellen. Maar als iemand ooit eens problemen krijgt daarmee dan kan ik je wellicht helpen.
Gek, op dezelfde dag dat kel werd ontslagen kreeg Tom te horen over zijn nieuwe contract. De tekst die ik heb gelezen op wen d'r website klopt denk ik wel. Als je een rottijd hebt dan weet je in ieder geval dat er een goede eraan zit te komen. Alleen dat wachten is gewoon kut. Je weet namelijk nooit wanneer het komt. Maar hetzelfde andersom. Alleen wacht je niet in gelukkige tijden op een kuttijd. Het is iets om te onthouden in alle situaties, het komt wel weer goed. En je bent nooit altijd gelukkig....dat gaat nu eenmaal niet en zo zit het leven niet in elkaar. Maar goed dat geldt helaas niet voor iedereen. Moet meteen denken aan t broertje van lie. Maar misschien is dat verkeerd om dat meteen te concluderen alsof hij nooit gelukkig zou zijn. Ik weet t niet. Het is bij iedereen anders.
Ik heb zin in lowlands!!!!! Volgende week donderdag gaan we al op pad. Ik zie er zo ontzettend naar uit. Gewoon 3 dagen helemaal niets dat je moet, gewoon maar kijken hoe het loopt. Het enige dat ik moet zien is Leon in de Julia tent. Daarnaast zie ik het wel. Oh heerlijk. Laten we hopen dat het een beetje droog blijft. Dat is het enige wat ik verlang. Laat het niet zo zijn zoals op Dance Valley!!!!!!!!!
Eef gaat ook mee...supertof. Ze is gewoon tof zoals ze is. Droge humor waar je in het begin een beetje aan moet wennen, maar als je r een beetje door hebt dan komt het lachen vanzelf. Laatst zijn we nog naar de parade geweest. Samen met Tom en haar vriend. Twee geweldige voorstellingen gezien en 4 flessen rosé opgedronken. We lagen om half 3 in bed. Op de een of andere manier ga ik met haar altijd naar zogenaamde culturele festiviteiten heen. Grappig en altijd geslaagd.
Oh ik dnek dat k maar naar bed ga....morgen weer vroeg op naar Result mediation. Kijk maar eens op www.resultmediation.com. Heb je beetje een idee waar ik 3 dagen van mijn week doorbreng.
Welterusten!!!
|
|
|
| Saturday, July 23rd, 2005
| |
8:07 pm - Wauw
|
Wat een dag, wat een geweldige dag was het gisteren.
Ik zou iedereen willen bedanken voor hun aanwezigheid want het was bijzonder geslaagd.
Het werd half 4 voordat ik in bed lag en ik de laatste twee gedag had gezegd.
Nog één sigeret, Jack Johnson op de achtergrond om nog even de dag door mijn hoofd voorbij te laten gaan.
Op deze dagen realiseer ik mij weer eens wat een gelukkig mens ik ben. Dat ik het bijzonder tref met mijn familie en vrienden. Symbolisch zoals ik mij wurmde op de bank om zo tussen mijn vaders te belanden.
Ik heb maar weinig mensen gesproken, maar ik geloof dat iedereen zich goed vermaakt heeft.
's Avonds sprak ik Katja en hoe zij sprak over mij en Tommy en hoe zij zich zo thuis voelde bij ons. Ze was er nog nooit geweest. Ze kon mij niet gelukkiger maken op dat moment, want dat is wat ik zo belangrijk vind. Dat mensen zich goed voelen bij ons.
God wat zijn wij verwend. Vandaag hebben wij de HEMAbon op gemaakt aan een picknickkleed en een douchegrodijn. De bbq is in elkaar gezet en de Ipod zit in mijn oren. Alleen nog de nieuwe pc aansluiten. Boeken, cd's. Het pakket wat ik van Wendy heb gekregen had nog een verassing. D flesjes met azijn en olie bleken aan elkaar te zitten. Ik heb geen idee hoe ze dat hebben gedaan maar het blijken dus geen twee flessen te zijn maar 1.
Nja goed...er gaat teveel door mijn hoofd om op papier te zetten. Het was geweldig, bedankt.
|
|
|
| Thursday, July 7th, 2005
| |
9:01 pm - bij mij thuis is alles veilig
|
Mijn eerste reactie was verbazing...of eigenlijk niet. Het stond op dat moment zover van me vandaan. Het was alsof er in Irak de zoveelste bomaanslag was geweest. Eigenlijk realiseerde ik mij niet eens dat het nu pas echt dicht bij komt. Het was rond 18 uur dat Tom kwam met de opmerking over iets van aanslagen. Ach aanslagen...ze zijn er elke dag. Dit keer wel op een plek waar zelfs ik een paar keer ben geweest. Ik moet wel erbij vertellen dat ik absoluut geen wereldreizigher ben, londen, parijs en praag en Florence zijn de enige steden die ik tot nu toe heb gezien. Maar ik moet echt eerlijk zijn...het raakt mij tegenwoordig anders. We worden overspoelt door zoveel niet te vatten gebeurtenissen...en dan heb ik het ook over bijvoorbeeld zo'n achterlijke live8. Waarin popmuzikanten het alleen maar geil vinden dat voor het zogenaamde goede doel op het podium staan. God wat moeten die artiesten zich kut gevoeld hebben die niet zijn gevraagd. Het is allemaal te groot, te bizar en niet meer in proporties. Alles moet met alles of niets. Het leven is serieus echt niet meer zoals het was ....maar was het vroeger zoveel beter? Veranderd de tijd niet voortdurend en moeten we niet gewoon flexibel zijn. De enige mensen die in staat zijn zich te gedragen naar de tijd zijn mensen tussen de 20 en 35 jaar. Daarna verlangt men naar die goede oude tijd. Althans ik betrap mij zelf er nu op dat ik zelfs in staat ben om terug te verlangen naar een tijd die alleen nog maar geromantiseerd is in mijn hoofd. Ik sprak Rob, hij dacht aan emigreren en we spraken over de toestand die er is in Nederland. Als hij zegt dat de tijd serieus is veranderd en hij zelfs denkt aan emigreren. Of stop...dat deed hij ook 10 jaar geleden...toen wilde hij naar Indonesië. Daarnaast was hij echt bezorgd en sprak ernstig, we waren als twee slachtoffers van het gewelddadige Nederland. Mensen wordt wakker, het is niet meer nederland waarvan je kon zeggen dat je blij was hier geboren te zijn. Want hier gebeurde nooit wat, hier was alles koek en ei, hier werd iedereen geaccepteerd, tolerant, iedereen gelijk, wat waren wij een geweldige samenleving...het was als een sprookje.
En nu dat sprookje niet met een happy end is afgelopen worden mesnen pissig en giftig. gaan wijzen met die gweldige vinger. Agressie, vijandigheid overheerst. waar hebben wij het tegenwoordig allemaal over...die kutmarrokanen, die kutmoslims...ja wij vinden ze kut...geef het maar toe!!!!
En wie profiteren hier het meest van? Juist die terroristen...want we staan niet meer sterk. De gaten beginnen te vallen in het Westen. En nee ik vind niemand kut, maar ik weet wel dat het allemaal nog niet is afgelopen. Het zou wel eens één keer helemaal uit de hand kunnen gaan lopen......
|
|
|
| Tuesday, July 5th, 2005
| |
11:21 pm - Tijd om na te denken
|
Het jaar zit er op en de officiële vakantie is begonnen.
Iedereen wenst mij een fijne vakantie en standaard wordt de vraag gesteld of we nog "op vakantie" gaan.
Nee, we gaan niet op vakantie. Ik ga aan het werk om mij verder te ontwikkelen en geld te verdienen. Daar tegenover zal Tom waarschijnlijk thuis zitten en proberen zichzelf zoveel mogelijk nuttig te maken.
Het is scheef en niet eerlijk. Alles verloopt voor mij op dit moment zo vlekkeloos terwijl hij, afgestudeerd aan de Universiteit, intelligent en vol kwaliteiten, werkeloos thuis zit.
Ik betrap mijzelf erop dat ik er niet eens meer mee bezig ben. De gewenning is erin geslopen en de belofte om hem in alles te steunen heb ik verzaakt. Sollicitatiebrieven gaan de deur uit zonder dat ik ook maar één keer er kritisch naar gekeken te hebben. Kranten gaan aan mij voorbij zonder één advertentie te zien om te kijken of er iets voor hem bij zit. Ik ga er al van te voren van uit dat elke poging mislukt. Egoïstisch, egocentrisch, als de relatie maar goed gaat dan ben ik tevreden.
Waarom is het toch dat ik in alle situaties mezelf als uitgangspunt neem? Het zit in de mens maar een ieder uit dit op een andere manier. Bij mij ligt het er zo bovenop! De afgelopen tijd schrok ik al een aatnal keer hoe ik dit aan de buitenwereld uit. God wat moet men wel niet denken van mij?
Ik roddel wat af om mezelf maar beter te voelen en als het niet gaat zoals ik het wil dan stamp ik als een klein kind op de grond. Dit wil ik helemaal niet, kinderachtig en zo doorzichtig. Wat maakt mij beter dan een ander? Helemaal niets....het is allemaal onzekerheid. Bang voor afwijzing, bang dom over te komen, bang niet gehoord te worden en bang voor verwachtingen....deze verwachtingen niet na te kunnen komen, hoe deze waar te maken, als deze eenmaal gewekt zijn.
Er zijn mensen die het geweldig vinden dat ik alles zeg wat er op mijn tong ligt, maar het brengt mij alleen maar in hachelijke situaties. Ik voel mij het gelukkigst als ik thuis zit, met Tom of alleen. Niemand anders om me heen die iets van mij willen, mij met verwachtingen opzadelen....ik doe dit allemaal zelf, waarom? Die enige dag waarop ik vele mensen om mij heen had en volledig mezelf was, was die ene dag waarop mijn beste vrienden elkaar het ja-woord gaven. Voor mij was het een dag van een nieuw soort tijdperk. Een dag dat ik Aurelie eindelijk zag als een mens op zichzelf, lief, aardig en open. Een dag waarop ik ontdekte dat Tijs en Derrek mij waardeerde, ik was onzichtbaar ontroerd, ze hadden het niet door. Een dag waarop ik nog nooit zo overtuigd ben geweest van een liefde tussen twee geweldige mensen. Een nieuwe baan, getrouwd met de ware, bijzonder succesvol afgestudeerd, promotie en het is hun zo gegund. Ik zou er bijna jaloers van worden als ik niet wist dat zij het juist het meest verdienen.
En weet je, eigenlijk gaat het met mij ook prima, ik zal mij er bij neer moeten leggen dat persoonlijke ontwikkeling nooit stopt. Er is nog zoveel te leren, waarom heb ik dat geduld toch niet?
|
|
|
| Monday, May 10th, 2004
| |
11:18 pm - Een behoefte waar een pen te weinig uitkomst brengt
|
Ben ik teleurgesteld?
Ja, helaas wel.
Voor de laatste keer?
Nee, die kans is klein.
Waarom?
Die vraag blijft hangen in mijn hoofd en ik ben verbaasd na al die tijd. Wat is dat toch dat ik telkens weer contact opneem met iemand waar ik absoluut niet op kan bouwen. Een zekere hang naar het verleden wat mijn karakter tekent. Slechte herinneringen verdring ik en lossen op in mijn gedachten. Ik ben lang een negatief ingesteld mens geweest, sinds de therapie en Tom is dit veranderd. Ben merendeel van de tijd vrolijk en zie eigenlijk weinig tegen dingen op.
Enige tijd geleden merkte ik op dat ik heel veel dingen mij niet meer herinner wat betreft mijn verleden. Alleen de echt belangrijke momenten zijn als een foto opgeslagen in mijn hoofd. De hereniging met Rob, de twee abortussen, de dood van mijn geliefde opa en zo meer van dit soort memorabele momenten. De periode van basisschool ben ik over het algemeen kwijt, tenminste als ik snel terugblik. Als ik er echt voor stil sta dan komen er zo nu en dan flitsen maar dit heb ik liever niet al te lang.
Als het gaat om vrienden en familie die voor mij op hun eigen manier belangrijk zijn blijf ik ze bij me houden. Deze mensen zijn de enige die bij mij bijzonder ver kunnen gaan. Als dit gebeurt ben ik kwaad maar nooit voor lang. Ik kan en wil ze niet achter me laten.
Teveel emotie komt erbij kijken en een voor mij rijke historie is er aan vooraf gegaan. Als eenmaal die vriendschap staat heb ik me daar zo voor blootgesteld dat ze één van mij zijn. Ik heb als ware een stuk van mijzelf aan hun gegeven. Ik hoop niet er mee opgezadeld.
Het negatieve gevolg is soms dat ik te hoge verwachtingen heb waardoor soms spanningen in mijzelf kunnen oplopen. Het voelt als verraad als deze verwachtingen niet willen uitkomen.
Een soort egoïsme die zo nu en dan verlangt dat deze mensen naar mijn zin zich gaan omvormen zodat ik krijg wat ik wil. Gek dat ik me dit nu echt bewust realiseer, nu pas.
Ik kan mij nu ook van een afstand plaatsen omdat Tom in mijn leven is. Het is een gezonde relatie laat dat duidelijk zijn, maar ik zie dat hij een behoorlijke plaats heeft ingenomen. De rol die mijn vrienden hadden is naar hem toe gegaan. Gelukkig, ik stel me niet meer afhankelijk op naar hun toe. Deze afhankelijkheid is in zijn normale proporties gegroeid en is zich gaan uitten naar Tom toe. Laten we zeggen dat mijn relatie met mijn vrienden een normale relatie is geworden. Maar ja, wat is eigenlijk normaal.
Wat ik onder andere heb geleerd van het verleden is dat er altijd andere meningen om de hoek komen kijken zodra er een omslag komt in mijn leven.
Zolang je maar gelukkig bent is mijn antwoord op het leven. Wat de toekomst brengt is aan de toekomst.
|
|
|
| Tuesday, February 18th, 2003
| |
10:09 pm - Bleh....
|
Waar de behoefte vandaan komt om weer te schrijven is mij bekend. Mijn hoofd draait over uren net als mijn lichaam. Er gebeurt bijna te veel om te kunnen overdenken. Twijfels, onzekerheden schieten door mijn hoofd maar mijn lichaam moet verder. Soms zijn er momenten dat ik niet meer wil en alleen maar wil rusten zonder te denken. Er zijn momenten dat ik me gewoon content voel, er zijn momenten dat ik het liefst van iedereen weg wil rennen. Herinneringen van vroeger of zelfs van kort geleden beginnen me weer lastig te vallen.
Een nieuwe vriend, een slopende baan, vrienden die ik verwaarloos, een vriend die nooit een vriend had mogen worden genoemd. Het komt natuurlijk allemaal weer tegelijkertijd. Daarnaast is mijn financiele toestand niet verbeterd en probeer ik dit al 3 maanden op de rails te krijgen.
Mijn hoofd koel houden is de enige oplossing tot er weer betere tijden komen. Tot gauw…
|
|
|
| |
9:32 pm - Mijn zon, sterren en de maan
|
Zon 29° 48' Kreeft
Element: Water Kruis: Hoofd Heerser: Maan
Kreeft is het teken wat de diepte van het leven ervaart. Kreeft-mensen leven in een ziedende zee van emoties, die hen meevoeren -stijgend en zakkend- als het eb en vloed van de zee. Toch zijn het stille wateren, je moet ze goed kennen om te kunnen vermoeden hoe diep het innerlijk leven van een Kreeft is. Voor een Kreeft-mens bestaat de wereld uit gevoelens, en dat maakt deze mens heel kwetsbaar. De Kreeft is ook de romanticus van de dierenriem, en met de grote verlangens en het vermogen tot diep voelen staat het teken Kreeft voor onvoorwaardelijke liefde. Kreeft handelt instinctief vanuit onbewuste impulsen en gaat meestal niet recht toe recht aan op het doel af, maar bereikt zijn of haar doel bijna altijd indirect.
Een Kreeft-kind kan zich snel alleen en verlaten voelen en kan van tijd tot tijd erg verlegen zijn. Deze kinderen zijn buitengewoon gevoelig en sensitief. Harde woorden en onrechtvaardigheid zijn voor dit type kind ingrijpender voor de rest van het leven dan een pak rammel bij een Ram. Doorgaans zijn Kreeft-kinderen erg hulpvaardig en door een in de jeugd opgebouwde hechte gevoelsband zal een Kreeft-kind in de pubertijd meestal niet voor zoveel problemen zorgen. Vaak is er een artistieke, creatieve aanleg, en dit aanmoedigen kan het kind helpen zich wat minder onzeker te voelen.
Bij een typische Kreeft moet romantiek vergezeld gaan van veiligheid en geborgenheid. Bij teleurstellingen in de vroege volwassenheid is het mogelijk dat een Kreeft-mens zich verre gaat houden van intieme relaties en in staat is alle gevoel binnen dat legendarische schild te houden. Een Kreeft-mens zoekt naar iemand die even gevoelig is als hij of zij zelf en voelt zich waarschijnlijk goed thuis bij een Vissen of Schorpioen, alhoewel dat laatste teken soms als te dwingend wordt ervaren.
Typerend voor een Kreeft-mens is de betrouwbaarheid en meestal is er wel een soort gave om goed met financiën om te kunnen gaan. Geldzaken zijn ook meestal wel in orde, aangezien een Kreeft niet van extreme verkwisting houdt en al evenmin gelukkig is met schulden.
Uit hang naar veiligheid en zekerheid blijft een Kreeft-mens soms zitten in een relatie die eigenlijk niet goed voor hem of haar is. Een mens kan zich vaak eenzamer voelen te midden van anderen, dan wanneer hij daadwerkelijk alleen is.. Een Kreeft kan letterlijk ziek worden door teveel gepieker. Gezondheid staat of valt met het emotioneel evenwicht.
Rond het dertigste jaar kan er plotseling een golf van ontevredenheid over de Kreeft-mens komen. Het wordt nu tijd om het heft in eigen handen te nemen wanneer je aan het leven een constructieve draai wilt geven, om zelfstandig het lot te bepalen en niet alles op het verleden te schuiven. Hier horen (opnieuw) vage, ongrijpbare gevoelens van onzekerheid bij. Begraaf je niet in sleur als je diep in je hart voelt dat het niet goed voor je is. De meeste Kreeften lezen liever een goed boek bij de kachel dan een winderige wandeling te maken in een herfstbos, terwijl dat laatste ook heel goed kan zijn.
Zo tegen het veertigste jaar heeft bijna elke typische Kreeft wel last van depressieve aanvallen. Dit is een hele belangrijke periode in het leven van een Kreeft-mens, en als er iets is wat hij of zij niet zou moeten doen, dan is het alle gevoelens wegstoppen zonder er met iemand over te praten. Een Kreeft-mens in de middelbare leeftijdsfase kan zich wat verwaarloosd, wat nutteloos gaan voelen en zou er goed aan doen om de horizon te verruimen en naar interesses buitenshuis te zoeken of (alsnog) iets te gaan doen met sluimerende creativiteit.
Maan in Ram: Geïnspireerd zijn, actie ondernemen
Je bent zonder twijfel een dynamische persoon - het type dat onmiddellijk in actie komt zodra je je emotioneel bij iets betrokken voelt. Hoewel deze dynamiek zeker een deugd is, kan ze zich vaak toch ook uiten als ongeduldigheid - of zelfs als driftigheid, wat natuurlijk negatief uitwerkt in de verhoudingen met de mensen om je heen. Je verfoeit het om gecommandeerd te worden, waardoor je je waarschijnlijk maar moeilijk kunt neerleggen bij een ondergeschikte rol - liever deel je zelf de lakens uit. Vaak zul je jezelf onder druk zetten om in recordtijd doelen op de korte termijn te verwezenlijken. Hoewel je onder stress prima werkt kan deze strategie uiteindelijk funest voor je gezondheid blijken te zijn. Je ontspannen en anderen voor laten gaan zijn essentiële lessen in je rijpingsproces.
Je voelt je het lekkerst in een relatie die je de vrijheid laat om spontaan en onafhankelijk actie te ondernemen. Enkele van je pijnlijkste herinneringen zijn verbonden aan momenten dat je van deze vrijheid beroofd was. Wil je van een harmonieus relatieleven genieten, dan is het toch wel noodzakelijk dat je je temperament leert beheersen. Je bent hoogstwaarschijnlijk nogal driftig, wat overigens een gevolg is van frustraties of een gespannen sfeer in je jeugd. Je dreigt al gauw met je driftigheid een slechte atmosfeer te scheppen of door je humeurigheid je zin door te drijven. Met het stijgen der jaren leer je wel meer geduld te hebben, en als partner ben je niettemin aangenaam gezelschap, terwijl je als geen ander een enerverende atmosfeer weet te scheppen. Een omgeving waarin van alles kan gebeuren.
Mercurius in Ram: Anderen tot actie inspireren
Met je vlugge geest kom je vaak op geïnspireerde ideeën, die je het liefst meteen in de praktijk zou willen brengen. Anderen zullen zich vaak overrompeld voelen door de adembenemende snelheid waarmee je je ideeën ventileert, en je wordt ongeduldig wanneer men je niet begrijpt. Je werkt het beste wanneer je het middelpunt van een heleboel activiteit vormt en onafhankelijk kunt denken en snel besluiten nemen. Je leert het effectiefst door dingen zelf te ontdekken en te proberen. Hoewel je voortreffelijk anderen kunt inspireren, kost het je moeite om langere tijd geconcentreerd en met begrip te luisteren. Planning is vermoedelijk ook niet je sterkste punt, in het aanknopen van contacten ben je daarentegen bijna ongeëvenaard. Je spreekt anderen graag bemoedigend toe, maar bent al vlug ongedurig wanneer vergaderingen of onderhandelingen zich maar voortslepen.
Je verstand werkt razendsnel, maar daardoor neig je er tevens naar op een nogal snelle, soms gejaagde manier te spreken. Sommigen kan dat voor problemen stellen, leer je daarom aan anderen de tijd te geven om je redenering te volgen. Verder kun je soms belangrijke boodschappen missen doordat je ernaar neigt overhaast conclusies te trekken of andermans zinnen af te maken. Dat kan allemaal niet wegnemen dat je erg geestig en plezierig gezelschap kunt zijn. Misschien was je als kind aan de onbeschaamde kant - en vermoedelijk uit je je nog steeds impulsief. Je bent vaak tamelijk scherp en vertelt bij voorkeur onverbloemd de waarheid. Wel zou je nogal eens kunnen denken de wijsheid in pacht te hebben, terwijl je dikwijls geërgerd reageert wanneer je bekritiseerd of gecorrigeerd wordt. Leer ook naar anderen te luisteren en je ideeën beter voor te bereiden - dan kun je een leider op je terrein worden.
Venus in Ram: Onafhankelijkheid
Persoonlijke vrijheid en integriteit zijn voor jou belangrijker waarden dan materiële bezittingen of een hoge sociale status. Je neemt graag risico's en je vindt het opwindend en stimulerend om nieuwe mensen te ontmoeten. In je oordeel over anderen laat je je niet beïnvloeden door de mening van anderen. Vrouwen met deze astrologische stand zijn vaak erg onafhankelijk ingesteld, ze zullen zich zelden in een positie laten manoeuvreren waarin ze door mannen gecommandeerd worden. Ben je een vrouw, dan voel je vermoedelijk verachting voor traditionele denkbeelden over vrouwelijkheid, jij bent eerder een carrièrevrouw die ervan geniet de concurrentieslag aan te gaan.
Mannen met deze planeetstand zullen zich aangetrokken voelen tot onafhankelijke, ambitieuze vrouwen en genieten van de wederzijdse vrijheid die zulke relaties laten, vrouwen zien graag dat er om hun gunsten wordt gedongen en gruwelen van afhankelijkheid in een relatie. Met deze planeetstand stel je prijs op eerlijkheid en directheid, al bezit je ook een soort romantische onnozelheid die aan naïviteit grenst. Je windt er geen doekjes om en geeft de voorkeur aan een directe confrontatie wanneer er misverstanden uit de wereld geholpen moeten worden. Zowel mannen als vrouwen neigen ernaar zich snel, zo niet al te overhaast te binden, wat ze vaak later berouwen. Beide geslachten houden van uitdagingen en een element van opwinding in hun relatieleven. Dynamiek en actie zijn belangrijke ingrediënten voor het welslagen van de relatie.
Mars in Ram: Resoluut actie ondernemen
Je bent een geboren pionier, die altijd weer staat te popelen om verder te trekken en de volgende uitdaging aan te nemen. Dat maakt je tot een echte concurrent, die er een kick van krijgt de strijd aan te gaan en ongedurig wordt zodra dingen stagneren. Door je grote rechtvaardigheidsgevoel kun je al snel in woede ontsteken over enig onrecht en dan kun je een formidabele tegenstander zijn. Je kunt voortreffelijk doelen op de korte termijn verwezenlijken en ook, of misschien wel: juist onder grote stress volbreng je je taken energiek en steek je je concurrenten de loef af. Je vindt het belangrijker om op het volgende doel af te stevenen dan te controleren of je werk in orde is, zodat er zich soms problemen met de kwaliteit kunnen voordoen. Je bent geschikter voor werk in het veld, waar de actie te vinden is, dan in een administratieve functie. Jíj zorgt er wel voor dat er resultaten worden geboekt, laat anderen de resultaten maar consolideren en vervolmaken. Dynamisch en enthousiast als je bent, heb je weinig op met personen die tijd verspillen. Je zou er gebaat bij zijn als je je meer kon ontspannen, altijd zo strijdvaardig in de weer zijn gaat je niet in de kouwe kleren zitten.
Mars in het teken Ram is een archetypische mannelijke stand voor Mars en dat betekent dat je van nature moedig en energiek bent en geestdriftig alle hindernissen op je weg wilt overwinnen. Ben je een man, dan zul je jeugdig van geest zijn en nogal naïef-enthousiast staan te popelen om de volgende uitdaging in je leven aan te gaan. In relaties werp je je graag op als de ridder op het witte paard die de schone jonkvrouw in nood komt redden, waardoor je moeite zou kunnen hebben met vrouwenemancipatie. Vrouwen met deze planeetstand vallen dikwijls voor enigszins onvolwassen mannen, die een element van jeugdigheid en opwinding in de relatie inbrengen. Beide geslachten dragen hun vrijheid en onafhankelijkheid hoog in het vaandel en dulden in dit opzicht weinig tot geen inperkingen. Maar als je op je eigen voorwaarden geaccepteerd wordt, en ertoe aangemoedigd wordt je gang te gaan, zul je niettemin trouw aan je partner zijn. Want tenslotte ben en blijf je een mens van eer met zuivere motieven.
Jupiter in Ram: Vertrouwen in een positieve afloop
Snel en vlot verwezenlijk je je doelen op de korte termijn, waarbij je vaak het geluk aan je zijde hebt. Je bezit leiderscapaciteiten, en door je zelfvertrouwen en rotsvast geloof in eigen kunnen kun je het ver schoppen. Wil je je natuurlijke gaven echter optimaal ontplooien, dan zul je moeten leren je doelen op de langere termijn te formuleren. Daarna is door de simpele daad dat je het initiatief neemt, gecombineerd met je sterke vertrouwen in de goede afloop, succes zo goed als verzekerd. Sommigen vinden je stijl misschien nogal impulsief, maar een positieve instelling gepaard aan actie - de verrassingsaanval - brengt vaak ongekende winst. Wat je kunt bereiken - zowel in je carrière als privé - zal zich nooit materialiseren zolang je passief blijft. Dus: doe iets!
Je bent geboren in een jaar van reusachtige dynamiek en pioniersactiviteiten. Dat geeft je persoonlijk de potentie en de moed voor het, waar nodig, initiëren van ingrijpende nieuwe omstandigheden in je leven. Misschien heb je maar weinig geduld met de bestaande stand van zaken en heb je het simpelweg nodig om voortdurend nieuwe zaken te verkennen. Onafhankelijkheid en uitdagingen zijn belangrijke waarden voor je, omdat je je meer jezelf kunt voelen, en sterker verbonden met iets groters dan jij zelf, zodra je hindernissen kunt overwinnen en je aan gedurfde projecten kunt wagen. Het liefst leer je door te doen en je hebt pas echt het gevoel te leven als je het avontuur proeft. Wel neig je ernaar met kracht en soms te ongeduldig je mening te kennen te geven, terwijl je al helemaal slecht zult toegeven dat je het verkeerd zou kunnen hebben. Oude ideeën vervelen je - voor jou berust de waarheid op je eigen ervaring.
Saturnus in Ram: In jezelf geloven
Saturnus stond in Ram in de jaren 1937-1940, 1967-1969 en 1996-1998. Dit waren moeilijke perioden voor leiders, denk bijvoorbeeld aan Neville Chamberlaine en München of Lyndon Johnson en Vietnam. Ook jij zult zo je problemen ondervinden met het laten gelden van je invloed in leidinggevende situaties. Hoewel je het verfoeit om gecommandeerd te worden, sta je bepaald niet te popelen om zelf de teugels in handen te nemen. Je zult niettemin vaak tot een leidersrol geroepen worden, maar een gebrek aan gevoel van eigenwaarde zou je zelfvertrouwen kunnen ondermijnen. Als je het afwijst om zelf als leider te fungeren, draait het er vermoedelijk op uit dat je gedomineerd wordt door onrijpe leiders - met als gevolg dat je het idee hebt het zelf beter te kunnen. Besef dat je door de beroepen op je leiderschap te beantwoorden mettertijd wel degelijk tot een leiderspositie kunt opklimmen. Het is belangrijk dat je je tegenzin om het initiatief of een risico te nemen overwint. Als je geen mislukking riskeert, zul je nooit de toppen van het succes bereiken.
Ervaringen op jonge leeftijd hebben het geloof in jezelf ondermijnd als een onafhankelijke persoon die op eigen benen kan staan. Zodra je maar spontaan probeert te zijn of je jeugdig gedraagt, moet je nogal eens pijnlijke lessen inzake beperking leren. In je opvoeding heb je geleerd alles wat naar onvolwassenheid zweemt te onderdrukken. Het gevolg is dat je het misschien verleerd hebt om zorgeloos en dynamisch te zijn. Wanneer je eens je voorzichtigheid laat varen, doe je dat onhandig en loopt het regelmatig op een fiasco uit. Maar met het ouder worden leer je het gelukkig steeds beter te riskeren spontaan te zijn, waarbij je afwijzing en kritiek op de koop toe neemt. Onthoud: wie niet waagt, wie niet wint. Je kunt niet verder komen zonder je reputatie op het spel te zetten. Je bent van nature sterk op wedijveren gericht, maar onderdrukt je drang uit angst dat je mogelijk afgaat voor anderen. Je eergevoel kan je wel dierbaar zijn, maar niemand anders merkt het op, waag dus een gok. Dynamiek gecombineerd met een zorgvuldige planning zal je goede resultaten opleveren.
Uranus in Ram: Revolutionair leiderschap
Uranus stond van 1928 tot 1935 in Ram en zal in dit teken terugkeren van 2011 tot 2019. Dat beïnvloedt de wereld op een collectief niveau met betrekking tot extreme vormen van leiderschap en de accentuering van het individu. Het kan tot uiting komen in persoonlijkheidscultussen. Daarvan was bijvoorbeeld sprake met de verering van Hitler en Stalin als leiders van hun volk (Hitler propageerde zijn 'Ariërs'-doctrine in deze tijd!). Uranus in Ram brengt een periode van pioniersactiviteit met veel nieuwe ontdekkingen. Dit is een tijd van radicale nieuwe groei, risico's nemen, politiek waarbij veel op het spel wordt gezet en plotselinge botsingen, soms met explosieve gevolgen.
Mocht deze invloed zich in je persoonlijke leven manifesteren, dan zul je een extreme vorm van onafhankelijkheid ten toon spreiden, misschien zelfs op een agressieve manier. Mogelijk ben je een kanaal voor een revolutionaire kwaliteit in verband met de rechten van het individu. Je bent een kracht tot vernieuwing en wordt voortgestuwd door energiestoten, waarbij je weinig respect hebt voor de mensen om je heen, al zou je daar - in je eigen ogen - louter puur humanitaire motieven voor kunnen hebben.
Neptunus in Ram: Actie op wereldschaal
Neptunus stond van 1862 tot 1876 in Ram en zal in dit teken terugkeren van 2025 tot 2039. In deze lange perioden werpen zich leiders op die bereid zijn zich op te offeren voor een zaak. Er wordt dynamisch initiatief ontplooid waar het gaat om het realiseren van nieuwe strategieën voor het helpen van de minder fortuinlijken. (Het Rode Kruis werd bijvoorbeeld in 1862 opgericht.)
In deze perioden geboren mensen zullen door het denkbeeld van onzelfzuchtigheid worden geïnspireerd en vinden waarachtige zin in activiteiten die voor het algemene heil ondernomen worden. Dit zijn tijden van archetypische heldendaden. Velen uit deze generaties zullen in persoonlijke prestaties omwille van zelfzuchtige redenen alleen geen zin kunnen ontdekken en streven ernaar zich te identificeren met een universele zaak.
Pluto in Ram: Transformatie van leiderschap
Pluto stond voor het laatst van 1823 tot 1853 in Ram en zal in dit teken terugkeren in het jaar 2070. Aangezien het Pluto's functie is om de kernthematiek van een bepaalde invloed te wekken, ten goede of ten kwade, geven deze perioden het uitroeien van corrupt leiderschap en een groei van de invloed van de massa op het wereldleiderschap te zien. Er kunnen zich extreme dictators opwerpen - en afgezet worden. Machtige ideologieën schieten wortel en inspireren mensen ertoe te vechten tegen alle verdrukking in. Dit zijn tijden van fanatieke ijver.
Mocht je deze invloed op een persoonlijke manier in je leven uiten, dan ben je vermoedelijk een rasindividualist en buitengewoon intolerant tegenover een ieder die je onafhankelijkheid bedreigt - vooral op je werk. Enerzijds sta je te popelen om de strijd aan te binden met mini-dictators die onschuldige mensen hun wil opleggen, anderzijds zou je zelf nogal meedogenloos kunnen zijn. Doordat je het initiatief neemt of in ieder geval je eigen weg door het leven gaat, vervreemd je van anderen, met alle gevolgen vandien. Waarschijnlijk belijd je nogal tamelijk rigoureuze principes en raakt daardoor vaak verwikkeld in een concurrentiestrijd, waarin het op maar één ding aankomt - winnen.
|
|
|
| Saturday, January 4th, 2003
| |
10:31 pm
|
|
Het gevaar van een geschreven woord. De waarheid is op papier gezet en nu is het definitief. Het maakt me in verwarring en zet aan tot het verlangen naar datgene waarvan ik weet dat het totaal geen waarde heeft die ik er aan geef. Ik weet de waarheid en dat zet me ook tot het stoppen van het verlangen. Een avond van begeerte zal het geven maar ook een dag erna van pijn en spijt. Het zal over gaan en tot die dag zal ik momenten hebben van zwakte waar ik doorheen moet. Geen pijn, geen woede en geen spijt van het verleden.
|
|
|
| |
12:30 pm - aan jou die ongenaakbaar bleek
|
Het was alsof jij daar stond maar je bent er nooit geweest.
Je spraak was luid maar ik heb je nooit gehoord
Het was alsof je ogen de mijne zagen maar ik heb je nooit gezien
Je handen voelde mijn huid maar ik heb je nooit aangeraakt
Het was alsof je in me was maar ik ben nooit klaargekomen
Je heb nooit gebeld
Je heb me nooit gesproken
Je heb me nooit gezien
Je heb me nooit gevoeld
Ik heb je nooit geraakt
Het was alsof ik daar stond maar ik ben er nooit geweest
Mijn spraak was luid maar je heb mij nooit gehoord
Het was alsof mijn ogen de jouwe zagen maar je heb mij nooit gezien
Mijn handen voelde jou huid maar je heb mij nooit aangeraakt
Het was alsof je in me was maar je bent nooit klaargekomen
|
|
|
| Friday, January 3rd, 2003
| |
10:20 pm
|
Toch even teruggelezen. Ik kwam 2 januari tegen in mijn dagboek. Ik wist niet wie ik was. Vol pijn en verdriet. Niet wetend hoe te beginnen of te eindigen.
Is mijn droom nu dan eindelijk uitgekomen?
Misschien klinkt dit raar maar ik ben opgelucht dat ik niet wordt overvloed door een gelukzalig gevoel. Ik ben rustig en geniet kalm. Omdat ik weet dat het goed zit en dat dit de realiteit is. Die me eigenlijk heel erg bevalt.
Vorig jaar smeekte ik nog of ik asjeblieft ger kon vergeten. Nu intersseert hij mij niet meer.
Gek hoe iemand zo kan veranderen....
|
|
|
|
|
|
|
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif?v=92.2){kind=small}
nien's journal
